Schrijven helpt
Alles was nieuw voor me. Van het geluk van negen maanden gezonde zwangerschap tot het intense verdriet van het verlies van onze dochter.
Om de vele nieuwe emoties te kunnen ordenen ben ik gaan schrijven in een dagboek. Om niets te vergeten, om na te kunnen lezen hoe de feiten waren. Om vast te leggen hoe ik me toen voelde, om te kunnen begrijpen waarom het later zo anders voelde.
Tijdens het schrijven gaan je gedachten en gevoelens rechtstreeks vanuit je hart naar je hand op het papier. Heel puur, heel eerlijk.
Schrijven geeft inzicht, het schept orde in de chaos in je hoofd. Daarnaast is papier zo heerlijk geduldig. Je kunt eindeloos doorgaan. En papier heeft geen mening. Even niet te hoeven horen: "Zou je niet eens dit, of ik heb eens gelezen dat". Ondanks alle goede lieve bedoelingen van familie of vrienden...
Even aandacht voor je eigen beleving en ècht voelen wat je werkelijk voelt. Dit was mijn manier om door de pijn héén te gaan. Ontdekken dat ik mijn verhaal een tijdje later met droge ogen kon lezen.
Behoefte aan spiritualiteit
6 jaar na Nienke ontdekte ik dat ik niet in balans was. Dit uitte zich in fysieke klachten (RSI), moeite hebben met het nemen van beslissingen, minder zelfvertrouwen, ik werd dikker en voelde me ontevreden over te veel dingen. Mijn basis was door het verlies van onze dochter en alles wat daarna volgde onder mij weggeslagen. Het was lastig om zelf die basis weer op te pakken.
Door yoga ben ik letterlijk weer bij mij zelf gekomen. Opnieuw je basis terugvinden is o zo moeilijk na een periode van heftig verlies en verdriet. Het "aarden" is in de yoga een bekend begrip en voor mij heel belangrijk om opnieuw te ontdekken. Ik leefde veel vanuit mijn hoofd en hart. Terwijl ik nu meer vanuit mijn "hara" probeer te voelen. Dat is een veel zuiverdere bron, veel dichter bij mijn echte 'ik'. Daar heb ik minder last van vooroordelen, verwachtingen, zelfmedelijden of teleurstellingen.
Daarnaast is het "loslaten" van gedachten en emoties een steeds terugkerende oefening in de yoga. Door spieren te ontspannen laat je los. Door dingen bewust niet te doen, laat je los. Door elke keer als je onder douche staat de vervelende dingen van je af te laten stromen en in het putje te laten verdwijnen. Door meer in het "nu" te leven, laat je los. Dat besefte ik vooral na het lezen van "De kracht het nu". van Eckhart Tolle (aanrader!). Allemaal manieren om los te laten. Er ontstaat ruimte in je hoofd voor nieuwe ideëen, inzichten en acceptatie.
Meditatie na rouw helpt
Ik raad iedereen aan na een groot verlies de werking van meditatie eens te onderzoeken. Tijdens een meditatie zijn je gedachten en emoties zo puur, zo je zelf. Het kan inzicht en zelfvertrouwen geven. Weten dat het goed is, zoals het is. Niet alleen met je verstand, maar het èchte voelen vanuit je binnenste. Dit heeft effect op je geest én je lichaam. Je kunt beter relativeren, beter genieten en je voelt je fysiek krachtiger en flexibeler.
Anderzijds is meditatie ook wel reuze spannend! Maar ik geloof dat als je dicht bij jezelf blijft, dat je dan alleen gaat ervaren wat je aankunt. Dus de angst voor wat je gaat ervaren in een meditatie begrijp ik wel, maar mijn ervaring is dat als je de rust in jezelf kunt vinden dat er dan juist ruimte komt voor nieuwe gevoelens en inzichten.